domingo 20 de marzo de 2011

Forever young.


Sigo aquí con mis recuerdos y mis ganas. Plantando flores. Levantando edificios. Jodiendo noches y edificando mañanas. El arte de hacerse mayor y no joderla en el intento. Para la banda sonora, muchos gritos optimistas, canciones grandes y el ruido de mis zapatos contra el suelo. Para los días perdidos, lluvia para limpiar la culpa, alcohol para ahogar las penas y botes salvavidas para lo que realmente queremos. Quiero ser joven para siempre. Sentirme así hasta llegar al país de nunca jamás. Y sí, lo sé, está muy lejos, es muy largo el camino, es muy difícil llegar y mas aún quedarse. Pero, ¿ quien no se ha vuelto loco por aquellas cosas que quiere?

21 vómitos:

  1. ¿ Do you really wanna live forever?

    FOREVER

    http://open.spotify.com/track/5d4EJrwEEQgP4qzs6gwzsD

    ResponderSuprimir
  2. Es realmente buena la frase que me has escrito en el comentario :) Muchas gracias por pasar y por comentar!

    ResponderSuprimir
  3. es verdad, todos nos podemos llegar a volver locos por las cosas que queremos, pero que tiene eso de malo? es asi como alcanzamos hasta lo imposible
    me gusto mucho tu blog, te super sigo!

    ResponderSuprimir
  4. Ser joven para siempre... ojalá

    ResponderSuprimir
  5. Es tiempo de volverse locos. Si no es ahora....¿cuándo?

    *Forever young*

    ResponderSuprimir
  6. Jo ja no vull. Ara vull fer-me gran. Creixer lo suficient com pq m'importi una merda la gent que ha d'importar una merda. I ho escric.completament convençuda, amb la canço del mago de oz sonant al meu cap. Acabo de venir de veure el musical.

    Vull creixer el necessari x atrevir-me a ser petita.

    ResponderSuprimir
  7. Cuándo yo era más pequeña y escuchaba a los demás decirme que disfrutara porque al crecer todo se complicaba nunca los tome en serio.

    La verdad es que crecer duele, si encuentras el modo de ir a nunca jamás ¿me invitas?

    un beso

    ResponderSuprimir
  8. y es que hasta es bueno volverse un poco locos porque si no la vida es aburrida... hay que vivir con pasión.
    biquiños,
    Aldabra

    ResponderSuprimir
  9. lo que quiere lo tiene clarísimo. Mientras continúe edificando sólo se tratará de andar.

    ResponderSuprimir
  10. amo la entrada de Building a heart! UN BESAZOOOO :)

    ResponderSuprimir
  11. Lo que más echo de menos es la ingenuidad... y como todo se olvida, cada vez se me hace más cuesta arriba...

    Besicos

    ResponderSuprimir
  12. Todo el mundo quiere ser forever young, a excepción de cuando lo pasas mal.
    Me gustó mucho la entrada, besitos :)

    ResponderSuprimir
  13. Forever young... I wanna be forever young :)

    ResponderSuprimir
  14. Todo recto la segunda estrella a la derecha ;)

    Muáá

    ResponderSuprimir
  15. Mariona...

    Mas fet recordar aquesta cançó...i en certa manera coneixer-la de cero tmb...
    Sempre és difícil somiar, no és senzill lluitar per coses q triguen a arribar o arriben amb retard, però el que té valor és intentar-ho, no?
    L'entrada és genial... ser jove per sempre... ser sempre jove... qui a dit q sigui impossible??
    Espero que els matins guanyin en nombre a les nits borroses; que les il·lusions s'imposin a les decepcions, i que amb tot el q agis posat als botes salvavides puguis construir molts somriures i molts demàs!!!

    1abraçada!!

    ResponderSuprimir
  16. me gustó mucho el texto...yo lo pienso aveces y me gustaria poder ser jóven para siempre..pero asi es la vida...que pena me da dejar cosas atras. unbesazo!

    ResponderSuprimir
  17. Preciosas palabras...yo ando también ya hace tiempo con la ventana bien abierta...y no pienso cerrarla Nunca Jamás. El truco está en acordarse bien del camino supongo, y nunca olvidarlo...segunda estrella a la derecha, directo hasta el amanecer :)
    Un abrazo!!!
    Favole

    ResponderSuprimir
  18. Pero por muy lejos que este el viaje siempre será importante.
    Un mimín.

    ResponderSuprimir
  19. yo también quiero ser jóven para siempre.
    Buenísimo, cómo todo lo que habitualmente leo de ti.

    Un muack

    ResponderSuprimir

¡ vomítame en los oídos !